இதய பூவும் இளமை வண்டும் 200

(Ithaya Poovum Ilamai Vandum 200)

This story is part of a series:

இதய பூவும் இளமை வண்டும் 200

கவிதாயினி குழந்தைக்கு ஆறு மாதம் ஆகியும் தாய் வீட்டிலேயே இருந்தாள். அவள் கணவன் அடிக்கடி வெளியூர் செல்வதால் குழந்தையை கவனித்துக் கொள்ள அவள் தாய் வீட்டில் இருப்பதுதான் சிறந்தது என முடிவுக்கு வந்திருந்தனர். சில சமயம் சசி செல்லும் போது தன் குழந்தைக்கு தாய்ப் பால் புகட்டிக் கொண்டிருந்தால் அவள் தன் முந்தானையலோ அல்லது துப்பட்டாவாளோ தன் மார்பை மறைப்பாள்.

அவனும் யாரும் இல்லையென்றால், “என்னடி நான் பார்க்காததா? இப்படி மறைக்கிறே!!” என சிரித்தபடி கூறுவான்.

“போடா நீ குழந்தை பால் குடிக்கிறதைப் பார்த்து கண்ணு போட்டுருவே!!!”

“ஏன் எனகெல்லாம் பால் கொடுக்க மாட்டியா?,” என கிண்டலாகக் கேப்பான். அவளும் அவனைப் பார்த்து உதட்டை சுழித்து வழிப்பம் காட்டி, “ஆசையைப் பாரு தடி மாட்டுக்கு,” என்பாள்

அன்று கவிதாயினி வீட்டில் யாரும் இல்லை. கவி குழந்தைக்கு பால் புகட்டிக் கொண்டிருந்தாள். நான் உள்ளே நுழையும் போது எப்போதும் தன் மாரை மூடுபவள் அன்று மூடவில்லை. அவன் வருவதைக் கண்ட குழந்தை அவனைப் பார்த்து தலையை திருப்பி சிரித்தது. அதன் வாயில் கவ்வியிருந்த நிப்பிள் குழந்தை இழுத்த இழுப்புக்கு நீண்டு வந்தது.

கவிதாயினி வலியில் ஆஆவென கத்தி “பொறுக்கி பய எப்படி கடிக்கிறான் பாரு,” என குழந்தையை செல்லமாக திட்டினாள். குழந்தையின் வாயிலிருந்து நிப்பிளை எடுத்துவிட குழந்தை என்னைப் பார்த்து சிரித்தது. எனது கண்கள் இரண்டும் கவியின் முலையிலேயே நிலை குத்தி நின்றது. நார்மலாக இருப்பதைவிட அவள் முலைகள் நன்கு பருத்து உருண்டு திரண்டிருந்தது. முலைக் காம்பிலிருந்து சொட்டு சொட்டாக பால் வடிந்து கொண்டிருந்தது.

“ஏய் கவி…பால் வீணா போறது பாரடி,”

“ஏன் மாமு… நீ வேணா குடிக்கிறியா….?”

“ம்ம்ம்ம்….கொடுத்தா மாட்டேன்னா சொல்லப் போறாங்க…”

“ஆசையைப் பாரு….” என்ற அவளின் அருகில் அமர்ந்தான் சசி. இருவரின் கண்களும் கலந்தன.

“மாமு….” ஹஸ்கி வாய்ஸில் கவி அழைக்க, சசி “ம்ம்ம்ம்….” என்றான்.

“எப்பவும் எங்கிட்டே கிஸ் கேக்குற நீ இப்பல்லாம் ஏண்டா கேக்க மாட்டேங்கிற?”

“நான் கேக்கலேன்னா என்னாடி. நீ கொடுக்க வேண்டிதானே…!!!!”

“என்ன இருந்தாலும் பிகு பண்ணி கொடுக்கிறதுலே உள்ள ஒரு த்ரில்ல் வருமாடா…..!!!”

“ம்ம்ம்ம்….ரொம்பத்தான் ஏங்கிப் போயிருக்கே போலிருக்கு….!”

கவி தன் உதடுகளை அவன் உதடுகளுக்கு பக்கத்தில் கொண்டு போனாள். இருவரின் உதடுகளும் துடித்தன. கவியின் முகத்தை தன் இரு கைகளிலும் ஏங்கிப் பிடித்த சசி அவள் வாயை தன் வாயுடன் இணைத்தான். அவ்வளவுதான் கவி உணர்ச்சி வேகத்தில் அவன் உதடுகளை கசக்கிப் பிழிந்து ஜுஸ் எடுத்து விட்டாள். அவளின் ஆவேசத்தைக் கண்ட சசியும் தன் பங்குக்கு அவளுடைய ஜுசை உறிஞ்சிக் குடித்தான்.

“கவி….”

“ம்ம்ம்ம்…..”

“இந்த தடி மாட்டுக்கு பால் குடுப்பியா….?”

“உனக்கு இல்லாததா மாமு….எவ்வளவு வேணுமோ குடிச்சுக்கோடா….!”

சற்றே தணிந்த சசி, திறந்திருந்த அவள் முலையைக் கவ்வினான். அவள் முலைச்சதைகளை உதட்டில் கவ்வி நாக்கை குவித்து அவள் காம்பை அழுத்த அதிலிருந்து பால் பீறிட்டு அவன் வாய்க்குள் தேவாமிர்தமாய் விழுந்தது. ஒரு முலையில் முழுவதும் குடித்து தீர்த்த அவனுக்கு தன்னுடைய மற்றொரு முலையை எடுத்துக் கொடுத்தாள். அவன் குடிக்க குடிக்க அவளுள் காமதாகம் அதிகரித்து தன் கீழுதட்டை அழுத்திக் கடித்தாள். குழந்தை பிறந்தது முதல் உடலுறவு கொள்ளாத அவளுக்கு காம தாகம் கிளர்ந்தெழுந்தது.

“மாமு பக்கலாமா….” கவி கண்களை மூடியபடியே கேட்டாள்.

அவன் அவள் முலைச்சதையயை நன்கு கவ்விக் கொண்டு பாலைக் குடித்துக் கொண்டே, ம்ம்ம்ம்…என்றான்.

பட்டென கதவு திறந்து உள்ளே வெளிச்சம் பரவ புவியாழினி அங்கு நின்று கொண்டிருந்தாள்.

கவியும் சசியும் செய்வதறியாது திகைத்தனர்.

ஒரு நிமிடம் அதிர்ச்சியில் உறைந்த, புவியாழினி பின்னர் உம்மென்ற முகத்துடன் உள்ளே நுழைந்தாள்.

சசிதான் முதலில் பேச்சை ஆரம்பித்தான்.

“புவி….” என்ற அவனை புவி பேசவிடாமல் தடுத்தாள்.

“அறுவு நீ ஒண்ணும் சொல்ல வேணாம்..!!! எனக்கு எல்லாம் தெரிஞ்சிருச்சு…!!! உன்னை சந்தேகப்படுவேன்னுதானே நினைக்கிறே? ஒருதடவை சந்தேகப்பட்டு என் வாழ்க்கையை தொலைச்சதே போதுண்டா….!!! நீ நிச்சயமாய் அக்காவுக்கு நல்லதுதான் செஞ்சிருப்பே. அவளுக்கு அடிக்கடி பால் கட்டிக்கும். வலியிலே துடிப்பா.

நான் வீட்டுலே இருந்தா நான்தான் அவளுக்கு பாலை உறிஞ்சிவிடுவேன். இன்னைக்கு நான் இல்லே….!!! அதுனாலே நீ அவ பாலை உறிஞ்சுவிட்டுறுக்கே…!!! அப்படித்தானே…?,” என அவள் அப்பாவியாய் கேட்க, நானும் கவியும் ஒருவரையொருவர் பார்த்தவாறு ஆமென தலையாட்டினோம்.

புவி எதையோ தேடி எடுத்துக் கொண்டு வெளியில் சென்றாள். ஒரு நிமிடம் கதவின் அருகில் நின்ற அவள், “கதவை அடைச்சிக்கோ அறுவு, நான் வர லேட்டாகும்,” என்று கூறிவிட்டு எதுவும் பேசாமல் வேகமாக சென்றுவிட்டாள்.

சசி திகைப்புடன் எழுந்து நின்றான். கவி எழுந்து குழந்தையை தொட்டிலில் போட்டுவிட்டு என்னை பின்னாலிருந்து கட்டிப் பிடித்தாள். அவள் பால்குடங்கள் என் முதுகில் நசுங்கி அதிலிருந்து சுரந்த பால் என் முதுகை நனைத்தது.

“மாமு சரியா பக் பண்ணி ஏழு மாசம் ஆச்சுடா…இன்னைக்கு உன்னை உறிஞ்செடுக்கப் போறேன்,” என்றாள். புவி அவன் மேல் வைத்திருந்த நம்பிக்கையை நினைத்துப் பார்த்த சசிக்கு தான் தப்பு செய்கிறோம் என்ற எண்ணம் முதல் முறையாக எழுந்தது.

“மாமு என்னடா…! உம்முன்னு இருக்கேன்னு அவனை தன்னை நோக்கி திருப்பினாள். தன் முன்பக்கத்தால் அவன் முன்பக்கத்தை நெருங்கி இடித்தபடி நின்ற அவள் அவன் கண்களையே காதல்ரசம் சொட்ட சொட்ட பார்த்தாள். அவள் கைகள் என்னை அணைத்து உதடுகள் அவன்ன் உதடுகளை நெருங்க அவனுக்குள் தீப்பொறி பற்றியது. அவள் உதடுகளை அவன் உதடுகளுடன் இணைத்து அவளை உறிஞ்சி எடுத்தான். சற்று முன் இருந்த தயக்கம் அவனிடம் காணாமல் போய்விட்டது.

கலைந்திருந்த அவள் சேலையை உருவினான். பால் கலசங்களை அவள் ஏற்கனவே வெளியில் எடுத்து விட்டிருந்ததால் அவை குலுங்கி அவனை வரவேற்றன, அவள் கலசங்களில் மீதமுள்ள பாலை கசக்கிப் பிழிந்து குடிக்க, அவள் மிகவும் உணர்ச்சிவசப்பட்டு அவனை ஆரத்தழுவிக் கொண்டாள். அவளை கட்டிலில் சாய்த்து அவள் பெட்டிக் கோட்டை உயர்த்தி முடி அடர்ந்து பராமரிப்பின்றி காணப்பட்ட அவளுடைய சொர்க்க வாசலில் முகத்தைப் புதைத்து புதையலை தேடினான்.

அவன் தேடிய புதையல் சிறிது நேரத்தில் அவன் வாயில் அகப்பட அதை உறிஞ்சி சுவைத்தான். கவி புழுவாகத் துடித்தாள். அவன் பீரங்கியை எடுத்து அவள் புதைகுழிக்குள் ஒளித்து அவன் தாக்குதலை தொடுக்க அவள் தன் இடுப்பை உயர்த்தி தன் பங்குக்கு தாக்குதல் நடத்தினாள். நீண்ட நேரம் நீடித்த அவர்கள் உறவில் கவி புளகாங்கிதமடைந்தாள்.

“மாமு நீ கிரேட்டுடா…உன்னை அடிச்சிக்க யாராலும் முடியாதுடா….” என்றவாறே அவளும் அவனுக்கு ஈடு கொடுத்தாள். இருவரும் வியர்க்க விறுவிறுக்க உச்சத்தை எட்டினார்கள்.

******

அடுத்த நாள் காலையில் எழுந்து ஒரு பாடலை முனுமுனுத்தபடி வந்த புவியாழினி உச்சபட்ச மகிழ்ச்சியில் இருந்தாள். இன்னும் ஒரு மாதத்தில் அவளுக்கு கல்யாணம். அவள் விரும்பிய சசியே மாப்பிள்ளையாக வருவதில் அவள் மிகவும் மகிழ்ந்திருந்தாள். சசியை எழுப்பி அவனுடன் சற்று விளையாட்டு காட்டவேண்டும் என எண்ணியவாரே அவன் வீட்டுக் கதவை திறக்க தங்கமணி படபடப்புடன் ஓடிவந்தாள். “புவி நம்ம நசீமா செத்துட்டாடி….” என கூற புவி அதிர்ந்தாள்.

தூங்குவது போல் நடித்து உள்ளே வரும் புவியாழினியை பயமுறுத்த வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் படுத்துக் கிடந்த சசியின் காதுகளில் தங்கமணி கூறியது விழ, பெட்ஷீட்டை தூக்கியெறிந்து விட்டு படபடப்புடன் ஓடி வந்தான்.

புவி தான் கேட்டதை நம்பமுடியாமல், “என்னடி சொல்றே நீ?” என்றாள்.

“இப்பதான் எனக்கு சொன்னாங்க…நசீமா விஷம் குடிச்சு தற்கொலை பண்ணிக்கிட்டாளாம்.”

புவிக்கு மயக்கமாக வந்தது. சுவரைப் பிடித்துக் கொண்டாள். “ஏண்டி…?”

“என்னமோ தெரியலே…! காதல் தோல்வின்னு பேசிக்கிறாங்க!”

அவள் கூறியதைக் கேட்டு அப்படியே சமைந்து நின்றான் சசி. சசியால் நசீமா இறந்ததை ஜீரணிக்க முடியவில்லை. மனதுக்குள் வெந்து புழுங்கினான். யாரிடமும் வெளிப்படையாக எதுவும் சொல்ல முடியாத நிலை. தான்தான் காரணமாகி விட்டோமோ தன்னை அடைய முடியாமல்தான் தற்கொலை செய்து கொண்டாளோ? லூசு பெண்னே ஏண்டி இப்படி பண்னே? என மனதுக்குள் அழுதான்.

Comments

Scroll To Top