என் மனைவி ஜானகி -21

(En Manaivi Janaki 21)

This story is part of a series:

ஜானகி வாய திறந்து வாய்ல வச்சா> கால் வாசி தான் அவ வாய் உள்ள போச்சி. அவ அவன் திருப்டி படுத்த பார்த்தா. நல்லா உள்ள விட்டு விடு எடுத்தா. ஒரு கையாள பூல ஆட்டிவிட்டுக்கிட்டே வாயால ஊம்பினா.

பாண்டியன் : என் பூலு முனைய நீ நக்குவனு நான் இங்க வரல. முழுசா வாய்ல வச்சிக்க.

ஜானகி இன்னும் முயற்ச்சி பண்ணா, அவளால 2 இன்ச் தான் உள்ள வாங்க முடிஞ்சது. அவனுடைய பாதி பூலு இப்ப அவ வாய்ல இருந்தது. அவன் பூலு ஏற்கனவே அவ தொண்டைய இடுச்சது. பாண்டியன் இன்னும் திருப்த்தி ஆகல. அவன் எழுந்தான் ஜானகி தலைய கையால புடிச்சி அவன் பூல அவ வாய்ல முடிஞ்ச அளவுக்கு விட்டான். ஸ்ருத் கத்த ஆரம்பிச்சா. அவள அதுல இருந்து தப்பிக்க முயற்ச்சி பண்ணா.

ஆனா பாண்டியனும் பரத்தும் அவ கை கால இருக்கமா புடிச்சிக்கிட்டாங்க. ஆர்த்தி இன்னும் என் கூட பேசிக்கிட்டு தான் இருந்தா, “பாரு உன் பொண்டாட்டி அவ தொண்டை வரைக்கும் அவன் பூல வாங்குறா. ஜானகி தொண்டை விரியுறது எனக்கு தெரியுது. அவளுக்கு இப்படி பட்ட காட்டாண தான் புடிக்குது. விட்டா நெஞ்சி குழி வரைக்கும் அவன் பூல வாங்குவா போல.”

அப்ப நான் கஞ்சி ஊத்திட்டேன். கஞ்சி மேல தெரிஞ்சி என் ஷார்ட்ஸ்லையும் ஆர்த்த் கைலையும் பட்டது. அவ சிரிச்சிட்டு நடந்தட சந்தோஷ் கிட்ட சொன்னா. அவங்க என்ன பார்த்து சிரிச்சாங்க. இப்ப பாண்டியன் பூலு 7 இஞ்ச் ஜானகி வாய்ல இருந்தது. இன்னும் 4 இஞ்ச் தான் வெளிய இருந்தது. ஜானகி கண்ணி சிவத்து போய் வெளிய வந்துற மாதிரி இருந்தது.

கஞ்சி வந்ததும் எனக்கு மூட் போய் சாதரனமா ஆனேன். என் சுய நினைவுக்கு வந்தேன். பாண்டியன் ஜானகிய பண்ணுறது ரொம்ப ஆபத்தா நான் உணர்ந்தேன். ஜானகியால மூச்சி கூட விடமுடியல. நான் எழுந்து பாண்டியன் மேல விழுந்து அவன் தள்ளிவிட பார்த்தேன். ஆனா அதுக்கான சக்தி எங்கிட்ட இல்ல.

ஆனா அவன் பூலு ஜானகி வாய்ல இருந்து வெளிய வந்தது. ஜானகி ரொம்ப இரும்புனா வெகமா மூச்சி வாங்குனா. பாண்டியன் என்ன முறச்சி பார்த்தான், ஜானகிய பளார்னு அறைஞ்சிட்டு கட்டில் இருந்து எழுந்தன். அவன் டிரேஸ் போட போனான். ஜானகி கேட்டா, “ ஏங்க போற”.

பாண்டியன் : என் வீட்டுக்கு. உன் புருஷன் முன்னாடி ஓக்கரத்துக்கு பதில் நான் வீட்டுல கை அடிச்சிப்பேன். இந யாரு முடிவு எடுக்கனும்னு அவனுக்கு இன்னும் தெரியல.

ஜானகி : ப்ளிஸ் போகாத, திரும்பவும் இந்த மாதிரி நடக்காது. சத்தியம்.

பாண்டியன் : எனக்கு காரணம் எல்லாம் வேணாம். நான் இங்க வரத்துக்கு முன்னாடியே தயாரா தான் வந்தேன். இது சரியா வராதுனு நினைச்சேன். முன்னாடியே உன் கிட்ட சொன்னேன் நான் ரொம்ப மோசமானவன் என் இஷ்ட படி தான் உன் கூட செய்வேனு. அப்படி எடுவும் நடக்காத அப்ப நான் வீட்டுக்கு போறது தான் சரி.

ஜானகி : மணிச்சிடு. என்னல முடிஞ்ச வரைக்கும் உன் கூட பண்ண. என் புருஷன் பயந்துட்டான் நீ பண்ணுறத பார்த்து.

அப்ப பாண்டியன் டிரெஸ் போட்டு முடிச்சிட்டான். கார் எடுக்க வெளிய போனான். அவன் ரொம்ப கோவமா இருந்தான். ஜானகி அவன் பின்னாடியே ஓடினா. அவ மறந்த்ட்டா அவ உடம்புல கிழிஞ்ச ஜாக்கேட்டுல ப்ரா இறக்ங்கியும், கிழிஞ்ச பாவடையும் தான் இருக்குனு. அவன் பின்னாடியே போய் அவன் கால்ல விழுந்தா. அப்ப அவன் எங்க வீட்டு வாசல்ல இருந்தான்.

பாண்டியன் அதை பத்தி கவலை படாமா நடந்தான். ஜானகி தரைல படுத்து அவன் கால புடிச்சுக்கிட்டே கெஞ்சினா. அவன் அவள இழுத்துக்கிட்டே போனான். அவங்க வீட்டு கேட் வரைக்கும் வந்துட்டான். பக்கட்டு வீட்டுல இருக்குறவங்க எல்லாத்தையும் சுலபமா பார்க்கலாம். யாரும் பார்க்க கூடாதுனு நான் வராண்ட லைட ஆப் பண்ணேன். பாண்டியன் அவ கிட்ட சொன்னான், “உன்ன இப்படி இழுத்த்க்கிட்டு போறது ஒன்னும் எனக்கு கஷ்டம் இல்ல. இப்படியெ உன்ன தெருல இழுத்துக்கிட்டு போவேன். அதனால என் கால விடு”.

ஜானகி (அழுதுக்கிட்டே சொன்னா) : ப்ளிஸ் பாண்டியன். யோசனை பண்ணி பாரு கட்டில நான் உனக்கு என்ன எல்லாம் செஞ்ச்ஸ்னு. உனக்காக ஒரு கருப்பன் கூட திரந்த காட்டுல ஓலு வாங்குனேன். இந்த 1 வாரமா நீ சொன்னத தான் நான் செஞ்சேன்.

பாண்டியன் : ஆமா, ஆனா உன் புருஷன் எல்லாத்தையும் கேடுத்துட்டான். அவன் என்ன நினைச்சி இருக்கான் மனசுல?

ஜானகி : நீ தானே அவன் கூட இருக்கனும்னு ஆசை பட்ட.

பாண்டியன் : அவன் கூட இருக்கனும்னு தான் சொன்னேன். சும்மா உட்கார்ந்து பார்க்க சொன்னென். கட்டுல்ல என்ன நடந்தாலும் அது அவனுக்கு தேவை இல்லாதது. அவன் இதுல முக்க நுழைக்குறது எனக்கு புடிக்கல.

ஜானகி : சரி நான் அவங்கிட்ட பேசுறேன். நீ போகாத.

பாண்டியன் : அவங்கிட்ட என்ன பேச போற?

ஜானகி : இதுல தலியிட வேணானு சொல்லுறேன்.

பாண்டியன் : அவன் ஒத்துப்பானா?

ஜானகி : அவன்ச் நான் சமாலிச்சுக்கிறேன். உன்ன கெஞ்சி கேட்குறேன் வீட்டுகுள்ள வா. அவன் ஒத்துக்கலனா நீ வீட்டுக்கு போ. அதுக்கு அப்புறம் நான் எதுவும் சொல்ல மாட்டேன்.

பாண்டியன் : சரி போய் பேசு நான் இங்கைகே இருக்கேன்.

ஜானகி எங்கிட்ட வந்தா, நான் அவள கத்தினேன் “உனக்கு என்ன பைத்தியமா”?

ஜானகி : நீ பைத்தியமா?

பாண்டியன் : விட்டா அவன் உன்ன கொலை பண்ணிடுவான் போல.

ஜானகி : கொலையா? ரொம்ப கற்ப்பனை பண்ணாத.

நான் ; அவன் பூலு இப்பது உன் டொண்டைல போச்சினா. இன்னும் 10 வினாடில நீ செத்து இருப்ப.

ஜானகி : ஆனா அவன் அப்படி பண்ண மாட்டான்.

நான் : எப்படி அவ்வளவு உறுதியா சொல்லுற. அவன் ஒரு காட்டான். அவனுக்கு மூளையே இல்ல. இன்னும் 4 நாள் அவன் இங்க இருந்தா உன்ன ஒரு வழி பண்ணிடுவான்.

ஜானகி : அவன் இப்ப தான் ஆரம்பிச்சான். என்னால முடிஞ்ச வரைக்கும் சமாளிப்பேன்.

நான் : கெளு செல்லம், நீ அவன் மேல வெறியா இருக்குறது உன் பிரச்சனை. எனக்கு உன் பாடுகாப்பு தான் முக்கியம். வேற எதுவும் இல்ல.

ஜானகி : சரி எனக்கு புரியுது. ஆனா அவன் அடைய நான் ரொம்ப கஷ்டபட்டு இருக்கேன். எல்லாம் பாழ் ஆக நான் விரும்பல.

நான் : ஆனா நீ ரிஸ்க் எடுக்காத. இது உன் வாழ்க்கை.

ஜானகி : சரி என் கிட்ட ஒரு யோசனை இருக்கு.

நான் : என்ன அது.

ஜானகி : பாதுகாப்பான வார்த்தை.

நான் : என்ன அது?

ஜானகி : நீ பி.டி.எஸ்.எம் வீடியோ பார்த்து இருக்கியா. கட்டி போட்டு கொடுமை பண்ணி ஓப்பாங்க. அப்ப அவங்க எல்லைய தான்டினா எச்சரிக்கை செய்வாங்க. அதுக்கு மேல அவங்க எதுவும் பண்ண மாட்டாங்க நிறுத்திடுவாங்க. அதே மாதிரி என்னால முடியலன துப்பாக்கி நி சொல்லுறென். அப்ப நீ வந்து நிறுத்து.

பாண்டியன் : அவன் உன் வாய்ல பூலு வச்சி இருக்கும் பொழுது நீ என்ன சொல்லுவ?

ஜானகி : அது ஒன்னும் பெரிய விஷயம் இல்ல. என்னால முடியலனா நான் கார்னு சொல்லுறென் ஒரு வேலை அவன் பூலு என் வாய்ல இருந்து என்னால பேச முடியலனா என் சுன்டு விரலை ஆட்டுறேன்.

நான் : அப்ப சரி. ஆனா நீ ஏன் இப்படி ரிஸ்க் எடுக்குற? நான் உன்ன ஓக்குறது உனக்கு பத்தலையா?

ஜானகி : ஒரே ஒரு வாட்டி ரகு. அதுக்கு நீ என்ன திருப்ப்து படுத்தலனு அர்த்தம் இல்ல. அவன் சூண்ணி சைஸ் பார்த்தல. நான் அதை அனுபவிக்கனும் டா. இதான் நான் எடுக்குற கடைசி ரிஸ்க்.

Comments

Scroll To Top